◙ [Fic][DEG] Underneath your skin

posted on 18 Apr 2009 05:00 by yuusuki in Fiction

ปฏิบัติการกู้ซากฟิค

เรื่องนี้ SM ล้วนๆ ค่ะ

แต่งตอนอ่านเรื่อง GOTH เรื่อง Zoo แล้วบ้า... อยากแต่งแนวฆาตกรรมมั่ง

ก็ ลองอ่านดูได้นะ

ผมชื่ออันโด ไดสึเกะครับ

คุณกำลังอ่านบันทึกของผมอยู่ ถ้าคุณคิดว่ากล้าพอที่จะอ่าน ก็อ่านไปเถอะ

แต่ถ้าไม่กล้าพอล่ะก็.. ปิดมันไปซะ แล้ววางลงที่เดิม

ผมเป็นนักเรียนปีสองของโรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น

ผมคิดสงสัย ว่าภายใต้ผิวหน้าของคนแต่ละคน จะซ่อนไปด้วยอะไรบ้าง

ถ้าผมกรีดหน้า แล้วถลกออกมา... ภายใต้ใบหน้าที่สวยหรือหล่อนั้น จะสวยสดงดงาม หรือหล่อเหลาเหมือนกับภายนอกหรือไม่

ภายใต้ใบหน้า มีสิ่งใดที่ซ่อนอยู่.....

ตอนผมเด็กๆ ผมมักจะกรีดใบหน้าของตุ๊กตาผ้า ภายใต้ความน่ารักของพวกมันมีอะไรอยู่

แต่แล้วก็รู้ว่ามันช่างไม่น่ารักเอาซะเลย เมื่อใบหน้าถูกกรีดและถลกออกมาจนเศษนุ่นกระจายเต็มไปหมด

ผมลองเปลี่ยนเป็น การกรีดใบหน้าของหมาแมวดูบ้าง.... เลือดสดๆ นั่นทำให้พวกมันน่ารักกว่าเดิมอีก

แล้วผมก็ต้องหยุดการกระทำนี้เอาไว้ ตอนนั้น... ผมยังไม่อยากกรีดหน้าคนจริงๆ

ที่โรงเรียนของผมมีดาวเด่นของโรงเรียนด้วย เธอเป็นสาวสวย เป็นขวัญใจของใครหลายๆ คน

ผิวของเธอสวยเนียนใสราวกับเจ้าหญิงในนิทาน เสียงของเธอไพเราะดุจเสียงพิณ เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ ทั้งหลาย

ผมก็คนหนึ่ง ที่อยากเห็นทุกส่วนของเธอ อยากได้ยินเสียงร้องของเธอในทุกๆ อิริยาบถ

อยากเห็นแม้กระทั่งสิ่งที่อยู่ภายใต้ใบหน้าที่งดงามนั่น จะสวยเหมือนอย่างข้างนอกหรือเปล่า

เธอเป็นคนที่ดูไร้เดียงสานะครับ ผมว่าเธอก็น่ารักดี ซึ่งจุดนี้เอง ทำให้ผมหลอกล่อเธอไปที่นั่นได้ง่ายๆ

หลอกให้เธอกินน้ำอัดลมที่ใส่ยานอนหลับไว้ แล้วก็พาตัวเธอไปที่นั่น โรงพยาบาลร้างแถบชานเมือง ด้วยรูปร่างอย่างผมทำให้ผมแบกเธอเข้าไปในห้องผ่าตัดอย่างง่ายดาย

"นายพาชั้นมาที่นี่ทำไม” เธอกล่าว หลังจากที่สติเธอกลับมา

"ผมอยากเห็นภายใต้ใบหน้าของคุณ ก็เท่านั้นเอง"

"นายจะทำอะไรชั้น” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก น้ำเสียงหวาดกลัว คืออีกสิ่งที่ผมอยากฟัง

ผมถือมีดผ่าตัดเก่าๆ จากในห้องผ่าตัดนั่นนั่นออกมา มองดูเหยื่อที่ไร้ซึ่งทางสู้ เธอหวาดกลัว ร้องโหยหวน ขอร้องให้ผมปล่อยเธอไป แต่เธอทำอะไรไม่มากไปกว่านั้นนอกจากดิ้นพราดๆ มือและเท้าของเธอถูกเชือกพันธนาการเอาไว้กับเตียงผ่าตัดเก่าๆ

ผมถือมีดผ่าตัดเอาไว้ ค่อยๆ กรีดลงที่ใบหน้ารอบๆ เลือดไหลซึมอีกมา เธอกรีดร้องโหยหวนอย่างหนัก ผมหัวเราะหึๆ อย่างพอใจเหมือนกัน บรรจงใช้มีดแซะเข้าไป แล้วกระชากใบหน้าสวยออกมา

เธอกรีดร้องขึ้นทันที เลือดสาดกระจายเลอะเสื้อผมเต็มไปหมด... ทั้งชีวิตยังไม่คยกรีดหน้าใครมาดูข้างใต้เลยนะ... เธอคนแรกเลยนะ รู้ไหมเนี้ย?

ภายใต้ใบหน้าของดาวเด่นโรงเรียนผม ช่างสวยงามมากกว่าใบหน้าที่ถูกกระชากออกไปอีก เลือดสดๆ ไหลออกมา ใบหน้าที่หลงเหลือกับหญิงสาวสะท้อนกับแสงจันทร์ เป็นงานศิลปะที่งดงามพอดู.... ความงามภายใต้ใบหน้าเจ้าหญิง เธอยังคงกรีดร้องโหยหวนต่อไป

เธอเองคงจะเห็นว่าใบหน้าสวยๆ ของเธอน่ะ มันสวยขึ้นมากแค่ไหนแน่ๆ... ก็แหงล่ะครับ... ทั้งกล้ามเนื้อ... เส้นเลือด เส้นประสาท และน้ำเหลืองไหลอยู่ฟอนเฟะแบบนั้น... มีเพียงลูกตาเท่านั้นแหละมั้งที่ยังคงปกติเหมือนเดิมทุกประการ...

ผมส่งกระจกให้เธอมองใบหน้าของเธอ เธอถึงกับกรีดร้องดังลั่น "ตอนนี้เธอสวยมากกว่าเป็นไหนๆ" ผมชม

"ไอ้สารเลว แกทำใบหน้าของชั้น” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น

"หึๆ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ใบหน้าของเธอ ชั้นจะวางไว้ที่นี่” ผมหยุดพูด "แต่เพราะชั้นเห็นแล้ว ว่าเธอน่ะสวยจริงๆ ชั้นอยากดูเหมือนกันว่าเธอจะสวยได้อีกแค่ไหนกัน”

ว่าแล้วผมก็ผ่าท้องของเธอทั้งๆ ที่เธอยังมีสติรับรู้ และยังไม่สิ้นลมหายใจนั่นล่ะ... เสียงพิณที่ไพเราะของเธอ ตอนกรีดร้องแบบทรมาน มันก็น่าฟังไปอีกแบบเลยนะ... เอาไว้กลับไปแล้ว ถ้าชั้นได้ฟังเพลง Gloomy Sunday ชั้นจะคิดถึงเธอไปด้วยแล้วกัน... ผมผ่าท้องของเธอ... แหวกชั้นเนื้อหนังและไขมันออก อวัยวะข้างในยังเต้นตุ่บๆ สดๆ ตรงหน้าเลย...

ผมชักเกิดความคิดพิเรนทร์อะไรก็ไม่รู้อีกแล้ว... ตอนนี้สภาพเธอไม่ต่างอะไรจากซากศพที่นอนรอความตายแต่ก็ยังไม่ตาย แต่ผมกลับมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมา... จะลองข่มขืนเธอในสภาพนี้เลยดีไหมนะ...

แล้วผมก็ไม่รอช้าหรอก... รูดซิปกางเกงออกมา น้องชายของผมมันผงาดออก... ร่างบนเตียงผ่าตัดสั่นระริก... ตอนนี้เธอไม่มีแม้แต่แรงที่จะด่าผมอีกแล้ว... ผมจัดการยัดมันเข้าไปในร่างกายของเธอ... ร่างกายของเธอมันสั่น และกระตุกเฮือกทันที... ผมคงไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนกับเธอแล้วล่ะ... ผมกระแทกกระทั้นแก่นกายตัวเอง ใบหน้าสวยๆ ของเธอบูดเบี้ยว... อืม... พอได้เจออะไรแบบนี้ หน้าเธอมันดูสวยกว่าเดิมอีกนะ... ผมยังคงกระแทกต่อไปไม่หยุด...

“ไอ้ฆาตกร ไอ้โรคจิต” เธอยังอุตส่าห์กร่นด่าผมอีกจนได้

“เธอก็น่าจะได้มีความสุขก่อนตายมั่ง... ก็แค่นั้นเอง” แล้วผมก็ยังคงกระแทกต่อไป... เธอทำหน้าบูดเบี้ยวหนักขึ้น ...

ผมเลยเข้าใจแล้วว่า จะทำยังไงให้คนๆ นึง สวยขึ้นมากว่าเดิมได้ ผมคงต้องทำอย่างงี้ก่อนที่จะมีอะไรด้วยกันสินะ... ไม่อย่างงั้นก็เป็นอะไรที่ธรรมดาเกิน ต้องโดนถลกหน้ากากแบบนี้ก่อนสิ... คนจะรักกัน มันต้องไม่ใส่หน้ากากใส่กันไม่ใช่เหรอ ?

ผมเอาน้องชายของผมออกมาอย่างช้าๆ... ก่อนจะหยิบมีดกรีดหน้าอกเธอ... อยากได้หัวใจของคุณจังเลยนะครับคุณคนสวย หัวใจที่มันยังเต้นตุ้บๆ น่ะ... “อืม...” ดายครางในลำคอเล็กน้อย... เค้าใกล้จะ “เสร็จ” แล้วน่ะสิ...

ในที่สุดเค้าก็ได้หัวใจของเธอมา เขาจัดการปลิดขั้วออกมาอย่างไม่ไยดี ควักออกมาทั้งๆ ที่มันยังเต้นอยู่... ร่างของหญิงสาวยังคงดิ้นพราดๆ เล็กน้อย ก่อนที่จะหยุดดิ้นไปในที่สุด... ดายจัดการปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นราดหัวใจที่มันยังคงเต้นอยู่...

จากนั้น ผมก็หยิบเลื่อยไฟฟ้าที่ผมเตรียมมาด้วย เลื่อยร่างเธอเป็นชิ้นๆ เลือดไหลอาบที่ใบเลื่อย และเสียงโหยหวนนั่น ทำให้ผมหัวเราะได้ราวกับซาตานกระหายเลือด หัวใจของเธอที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำสีขาวขุ่นอยู่ในมือของผม มันเต้นตุบๆ เล็กน้อยเป็นระยะเพียงระยะหนึ่ง ก่อนจะหยุดเต้นไป

ผมมองร่างที่แน่นิ่งไร้ลมหายใจ ก่อนจะจัดการศพตรงหน้า ผมนำร่างของเธอไปไว้ที่ห้องดับจิต

ลาก่อน ดาวเด่นสุดสวยของโรงเรียน

ผมยิ้มอย่างพอใจ ผมได้เห็นภายใต้ใบหน้านั่นแล้ว....

พอใจที่ได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว แต่แฝงไปด้วยความไพเราะ

พอใจที่ได้เห็นใบหน้าบูดเบี้ยว เละ และเต็มไปด้วยเลือด มันดูสวยงามมากกว่าคราวที่ยังมีหน้ากากหนังอยู่เสียอีก

พอใจที่ได้หัวใจของเธอมาถือครองไว้ในกำมือ

พอใจที่ได้ทำให้หัวใจอันบริสุทธิ์ของเธอแปดเปื้อนอย่างนั้น

แต่กระนั้น คำถามของผมยังคงไม่มีวันหาคำตอบได้

ว่าภายใต้ใบหน้านั้น มีอะไรอยู่อีกบ้าง นอกจากเส้นเลือด เส้นประสาท และกล้ามเนื้อ

แล้วตอนนี้รู้สึกถึงภายใต้เปลือกนอกของผมหรือเปล่า.... ผมเล่าทุกอย่างให้ฟังหมดแล้ว

แล้วคุณล่ะ? ไม่คิดจะเปิดเผยภายใต้ใบหน้าของคุณ ให้ผมรู้บ้างเลยเหรอ

พี่ดายซาดิสต์ไปถึงหนายโว้ยยยยยย